Follow by Email

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Ισαποστακισμός, αμεροληψία, μετριοπάθεια, τοξικότητα


Εμάθαμεν τζιαι καινούριαν λέξην εχτές, ή μάλλον είχα την ξανακούσει τζιαι πιο παλιά, ειδικά σε κάτι "αναρχικά" διαδικτυακά στέκια που επαρακολουθούσα κατά τζιαιρούς, αλλά οϊ τόσον επαναλαμβανόμενα τζιαι σίουρα οϊ σε προσπάθειαν να με χαρακτηρίσει εμέναν κάποιος ή τες θέσεις μου. "Ισαποστακισμός" λαλεί. Δηλαδή, όπως την καταλάβω εγώ, διότι εν σχετικά "άγνωστος" όρος, ακόμα τζιαι στο διαδίκτυον, μια τάση να μεν λαμβάνεις θέσην σε μιαν αντιπαράθεσην ή γενικότερα έναν θέμαν, αλλά να κρατάς "ίσες αποστάσεις", με ενδεχομένως απώτερον σκοπόν να είσαι αρεστός, να αποφεύγεις την σύγκρουσην κλπ. . Οι αναρχικοί λόγου χάρην προσάπτουν τούτην την συμπεριφοράν στους φιλελεύθερους τζιαι τους σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι συχνά-πυκνά τηρούν τούτην την στάσην μέσα που την λεγόμενην "θεωρίαν των δύο άκρων", ακροδεξιάς τζιαι ακροαριστεράς. Με τον τρόπον που μου την επροσάψαν, εξέλαβα την ως κάτι το αρνητικόν, ως μια κατηγορία, ως μια κατάπτυστη συμπεριφορά. Είναι; Έναν παράδειγμαν μπορεί να μας βοηθήσει πιο καλά να προβληματιστούμεν.
Ο Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. ας πούμεν, μετά τα διαβήματα μας για τα νταηλήκια των Τούρκων, έφκαλεν ανακοίνωσην, σύμφωνα με την οποίαν εμείς εθεωρήσαμεν ότι εκράτησεν "ίσες αποστάσεις". Δηλαδή είπεν, λλίον πολλά, "ρε παιθκιά μεν μαλλώννετε, εύρετε τα, τούτα τα προβλήματα προκαλούνται επειδή εν καταφέρνετε να συμφωνήσετε στο κυπριακόν, εγώ εν μπορώ να παρέμβω ή να κάμω κάτι παραπάνω, έννεν η θέση μου κλπ.". Ενώ μια συμπεριφορά "θέσης" θα ήταν, λόγου χάρην, "ρε κακή Τουρκία, σήκωσ'τα μάνα μου τα πλοιούθκια σου που τα θαλάσσια χωράφκια της καλής Κυπριακής Δημοκρατίας, που την ρέσσεις πέντε κκελλάες, μεν είσαι ένας περιφερειακός νταής κλπ.". Μια άλλη "θέση" θα ήταν "ρε Κυπριακή Δημοκρατία, γιατί κάμνεις μονομερείς έρευνες για αέρια με άλυτον το κυπριακόν, εν το ξέρεις ότι οι Τούρτζιοι εννά κλωτσήσουν τζιαι εννά προκληθούν εντάσεις, με το επιχείρημαν ότι εν λαμβάνετε υπόψην τους Τουρκοκύπριους κλπ.". Με λλία λόγια, ο Γ.Ε. των Ο.Η.Ε. ότι τζιαι να ελάλεν εψές, ήταν "χαμένος". Η "ουδέτερη στάση" θυμώνει τζιαι τους θκιό "αντιμαχόμενους", ενώ οι άλλες θκιό θέσεις αφήνουν την μιαν ανικανοποίητην. Περίπτωση να ικανοποιηθούν τζιαι οι θκιό πλευρές, υπάρχει μόνον αν τα εύρουν οι θκιό τους. Που την άλλην, αν ως πλευρά έshιεις ούλλα τα επιχειρήματα με το μέρος σου, έναν τρίτον μέρος διευκολύνεται να υιοθετήσει την θέσην σου. Που την στιγμήν που εν το πράττει, το πιθανόττερρον είναι ότι τζιαι η άλλη πλευρά διαθέτει, εν μέρει έστω, κάποια στοιχεία υπέρ της. Ειδικά για το παράδειγμαν που έβαλα, τούτον συμπεραίνει ένας νηφάλιος παρατηρητής. 
Ποια εν η διαφορά του "ισοαποστακισμού" που την "αμεροληψίαν". Ας βάλουμεν ακόμα έναν παράδειγμαν. Δέρνουνται θκιό αθρώποι. Ο ένας εν σαφές ότι άρκεψεν τον καφκάν, εν πιο μεγαλόσωμος, έβαλεν τον άλλον κάτω τζιαι ενώ εν προφανές ότι εν αντιστέκεται πλέον, συνεχίζει να του διά που πάνω. Τζιαι μπαίνεις εσύ να τους χωρίσεις. Διαπιστώνεις όμως ότι ο συγκεκριμένος που "νικά" εν συγγενής σου, ενώ τζιείνος που τες τρώει εν φίλος σου. Δηλαδή, έχουν στοιχεία οι "αντιμαχόμενοι" που "υποσκάπτουν" την "ουδετερότηταν" τζιαι την "αμεροληψίαν" σου. Στην προκειμένην περίπτωσην, "ισαποστακισμός" είναι να πεις: "ρε κοπέλια, σταματάτε να μαλώνετε. Έννεν συμπεριφορά τούτη", χωρίς να διερευνήσεις ποιος άρκεψεν τον καφκάν, με ποιαν αφορμήν τζιαι με ποιά αίτια. Αμεροληψία είναι να κάμεις τούτην την διερεύνησην χωρίς να παίξει κανένα ρόλον είτε η συγγένεια σου, είτε η φιλία σου τζιαι να καταλήξεις σε σαφήν θέσην, αφού ακούσεις τα γεγονότα τζιαι τα επιχερήματα τζιαι των θκιό. Αν τούτον γίνει σωστά, καμμιά που τες θκιό πλευρές εν πρέπει να εν παραπονεμένη, εφόσον απολαμβάνεις τζιαι που τες θκιό την εκτίμησην της αμεροληψίας. Άρα το συμπέρασμαν που φκαίνει είναι ότι μπορεί να προσπαθήσεις να είσαι αμερόληπτος αλλά να προκύψεις "ισαποστάκιας". Θέλει προσοχήν.

Πάμεν τωρά στες άλλες θκιό λέξεις: μετριοπάθεια τζιαι τοξικότητα. Η πρώτη εν πιο "παραδοσιακή ένννοια τζιαι εν χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης. Υποδηλώνει μιαν τάσην "αυτοσυγκράτησης" στην έκφρασην τζιαι γενικά την συμπεριφοράν, μιαν ευελιξίαν στες θέσεις που αφήνει πάντα χώρον για διάλογον τζιαι αυτοκριτικήν, μιαν "πολιτικήν" αποφυγής αχρείαστων συγκρούσεων τζιαι μιαν συνεχήν προσπάθεια εύρεσης της "χρυσής τομής" στα θέματα που προκύπτουν. Εν κάτι που καλλιεργείται στον άθρωπον αλλά σε έναν βαθμόν εν στοιχείον τζιαι του χαρακτήρα. Εν συχνόν φαινόμενον να θωρείς αθρώπους πραγματικά να εν ανίκανοι να συμπεριφερθούν μετριοπαθώς, λόγω της "ιδιοσυγκρασίας" τους. Εν αρκετή μια απλή "φυτιλιά", διαλεκτική ή άλλη, για να τους φέρει στα άκρα, να τους κάμνει αχρείαστα επιθετικούς τζιαι αμετροεπείς στην συμπεριφοράν τους. Μπορεί να αντιληφθεί κάποιος την αξίαν της μετριοπάθειας ειδικά στες ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις. Εν μια ιδιότητα που σίουρα υποβοηθά την συνύπαρξην με τους άλλους, χωρίς να υποσκάπτει την ελεύθερην έκφρασην τζιαι την διαφορετικότηταν της άποψης. Μπορείς με την μετριοπάθειαν να διαφωνείς κάθετα αλλά να μεν συγκρούεσαι με τον άλλον όπως τζιείνα τα κριάρκα που θωρούμεν σε ντοκυμαντέρ του animal planet. Τζιαι να καταλήξεις σε μια ελάχιστην "ειρήνην", ακόμα τζιαι εν διαφωνία.
Τοξικότητα τωρά, έννεν απλά η καφρίλα τζιαι ο εξτρεμισμός στην συμπεριφοράν. Τοξικότητα είναι ακριβώς τούτον που υποδηλώνει τζιαι η κυριολεκτική της έννοια. Η παρουσία των τοξικών αθρώπων στες αλληλεπιδράσεις εν "δηλητηριώδης", εν "ανθυγιεινή" για τους γύρω τους. Ακόμα τζιαι όταν υποστηρίζουν θέσεις με ατράνταχτα επιχειρήματα, αποδείξεις κλπ. τζιαι θα εμπορούσεν αβασάνιστα κάποιος να τους υποστηρίξει, το ύφος, η επιθετικότητα, η ειρωνία ενίοτε, που εκδηλώνουν υποσκάπτουν την ούλλην τους παρουσίαν. Όταν δε εισπράττουν αντίδρασην, τότε η τοξίνη μπαίνει στο αυλάτζιην, τζιαι πραγματικά είναι μάστροι στο να υποβιβάσουν τον διάλογον στο επίπεδον που βολεύκει την τοξικότηταν τους τζιαι κυριολεκτικά να "ξεσαλώνουν" σκορπίζοντας δηλητήριον, τόσον σε υποστηρικτές τους όσον τζιαι σε "εχθρούς". Διότι ένας τοξικός άθρωπος πάντα, μα πάντα, εντοπίζει στους άλλους τον "εχθρόν", για τον οποίον εν μπορεί να υπάρξει κανέναν έλεος, καμμιά "εποικοδομητικότητα".
Νομίζω φκαίνει που όσα λαλώ ότι μεγαλλίττερος "εχθρός" ενός τοξικού ατόμου, εν ο μετριοπαθής. Όταν εμφανίζεται σε μιαν αλληλεπίδρασην, θκιό θανάσιμοι τοξικοί εχθροί εν άξιοι να βάλουν στην άκρην τες διαφορές τους εναντίον του μετριοπαθή που εδιανοήθηκεν να παρεμβληθεί στες κουτουλιές τους. Ποια εν η μέση κατηγορία του τοξικού προς τον μετριοπαθήν; Ότι εν "ισαποστάκιας". Νομίζω με την οριοθέτησην που έκαμα πιο πάνω των εννοιών, όπως τες καταλάβω εγώ πάντα, εν μια απολύτως φυσιολογική εξέλιξη. Τζιαι ο μετριοπαθής καλά κάμνει να αποχωρήσει, πριν τον τραβήσουν στο επίπεδον που θέλουν τζιαι τον κάμουν σκόνην. Εκτός τζιαι αν εν μαζόχας, όπως είμαι εγώ κάποτε. Όϊ εν θα αναλύσω τζιαι τούτην την έννοιαν, μεν φοάστε.
Ώσπου να ξεχωρίσουμεν βασικές έννοιες για όσα μας χαρακτηρίζουν, stay cool and keep rocking!

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Σεξουαλική παρενόχληση


Εν η "μόδα" ή η "μάστιγα" αν θέλετε τωρά τελευταία στα νέα, ειδικά τζιείνα της επονομαζόμενης "showbiz". Ο ένας μετά τον άλλον, γνωστοί άντρες (κοινόν στοιχείον) ηθοποιοί ή/ τζιαι μεγαλοπαράγοντες του χώρου αναδεικνύουνται ως τέρατα εκμετάλλευσης της θέσης τζιαι της ισχύος τους.
Δύσκολο θέμαν, τζαι τεράστιον, όπως είναι τα παραπάνω των ανθρωπίνων σχέσεων για να είμαστεν πιο σφαιρικοί. Αθθυμήθηκα το σήμερα θωρώντας τέσσερα βίντεο με γνωστούς Έλληνες ηθοποιούς, όπου αναπαρίσταται μια σειρά "πραγματικών περιστατικών", τζιαι αποτελούν παραγωγήν της Γενικής Γραμματείας της Ισότητας των Φύλων στην Ελλάδα . Μπορείτε να τα δείτε στους εξής συνδέσμους:




Τωρά που τα είδετε, ας τα συζητήσουμεν λλίον. Εντοπίζουμεν εύκολα κάποια βασικά κοινά στοιχεία

1. Οι θύτες εν ούλλοι άντρες
2. Τα θύματα εν ούλλες γυναίκες
3. Οι άντρες εν μεσήλικες ή γέροι τζιαι γενικά είτε σε παρακμήν είτε γενικώς "μη ελκυστικοί"
4. Οι γυναίκες εν όμορφες τζιαι σεξουαλικά ελκυστικές.
5. Οι άντρες λειτουργούν υπό κάποιαν θέσην ισχύος εις βάρος των θυμάτων τους
6. Οι άντρες ζητούν, εμμέσως πλην σαφώς, σεξουαλικές χάρες για να προσφέρουν άλλα ανταλλάγματα (εκτός που τον παιδίατρον που απλά θωπεύει εκμεταλλευόμενος την σχέσην εμπιστοσύνης ιατρού-ασθενή).

Για τα εν λόγω βίντεο, η Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων, Φωτεινή Κούβελα, εδήλωσεν ότι «Στόχος των σποτ που ετοίμασε η ΓΓΙΦ, είναι να ανοίξει περαιτέρω η συζήτηση για το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης στη Ελλάδα, με απώτερο σκοπό την ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου και τη δημιουργία των κοινωνικών συνθηκών, στις οποίες δε θα μπορεί πια να ευδοκιμήσει η σεξουαλική παρενόχληση».

Εν εύκολον να "συμπάσχεις" με τα "θύματα" τζιαι να σκεφτείς "όντως ρε παιδί μου, συμβαίνουν τούτα συνέχεια, τζιαι εμείς οι άντρες είμαστεν - στην συντριπτικήν πλειοψηφίαν - οι παραβάτες στον συγκεκριμένον τομέαν". Μετά όμως, θέλοντας να δεις το θέμαν πιο "ολιστικά" τζιαι "υλιστικά" (που λαλούν οι αριστεροί), εν μπορεί παρά να διερωτηθείς: σε ποιος στοχεύουν τα συγκεκριμένα βίντεο; Σε ποιους απευθύνονται;
Η απάντηση δίνεται στο τέλος. Εν σε γυναίκες που απευθύνονται. Γυναίκες οι οποίες υποστήκαν κάποιου είδους "σεξουαλικήν παρενόχλησην", μπορεί να μεν την αναγνωρίσαν ως τέθκοιαν, ή αν την αναγνωρίσαν, εν ετολμήσαν να καταγγείλουν το γεγονός. Τούτη η ομάδα πληθυσμού, μπορεί να ταυτιστεί με τα συγκεκριμένα βίντεο.
Τι γίνεται όμως με τους υπόλοιπους; Με τους άντρες, τους οποίους ουσιαστικά "ενοχοποιεί"; Συνετίζουνται που έτσι βίντεο; Τζιαι με τους άντρες που έννεν μαλάκες; Που ακόμα τζιαι να έχουν "ένοχες έξεις" όταν έχουν μπροστά τους ελκυστικές γυναίκες υπό θέσην ισχύος, φροντίζουν να τες καθυποτάξουν τζιαι να φερθούν ανθρώπινα; Η άποψη μου είναι ότι το μόνον που κάμνουν τα συγκεκριμένα βίντεο είναι να τους βάλουν σε θέσην "άμυνας" τζιαι όχι "αυτοκριτικής". Του στιλ "εν είμαστεν ούλλοι οι ίδιοι, εν είμαστεν ούτε καν οι παραπάνω οι ίδιοι". Ή "μα τούτα εν σεξουαλική παρενόχληση;" τζιαι "θέλετε να μας ευνουχίσετε τέλεια;".
Τζιαι τι γίνεται με τους άντρες που εν θύματα παρενόχλησης που άλλους άντρες; Τι γίνεται με τους άντρες που εν θύματα παρενόχλησης που γυναίκες; Τι γίνεται με γυναίκες που εν θύματα παρενόχλησης που γυναίκες; Κ.ο.κ. Παντελής αποτυχία να θέσει το "πρόβλημαν" στο επίκεντρον. Αντίθετα, στοχοποιεί συγκεκριμένην ομάδαν αντρών, τζιαι ήτοι μεσήλικες, παρηκμασμένους άντρες, που έχουν την άλφα ή βήτα θέσην ισχύος ή εμπιστοσύνης. Εν πολλά πιο ευρύν τζιαι "ομιχλώδες" το θέμαν θεωρώ. 
Όταν είδα τα τέσσερα βίντεο, έβαλα τζιαι είδα άλλα θκιό βίντεο, που εν σχετικά με το θέμαν. Το έναν διακωμωδεί την ούλλην ιστορίαν, χωρίς φυσικά να την υποτιμά, ενώ το άλλον εν σκηνή που μιαν ταινίαν αρκετά παλιάν, όπου μπαίνει το παράδειγμαν που την ανάποδην, όπου δηλαδή μια όμορφη γυναίκα παρενοχλεί σεξουαλικά έναν παρηκμασμένον μεσήλικαν άντραν, για να πετύχει τους σκοπούς της. Δείτε τα τζιαι τούτα:



Πότε εν τέλει συνιστά μια συμπεριφορά "σεξουαλικήν παρενόχλησην". Τζιαι πως μπορείς να ξέρεις εσύ, ότι φύλου, ηλικίας, θέσης κλπ. τζιαι να είσαι, ότι η συμπεριφορά σου, η οποία εκπορεύκεται μέσα που περιβαλλοντικά στοιχεία αλλά τζιαι στοιχεία χαρακτήρα, εννά εκληφθεί που τον άλλον ως τέθκιοια, ώστε να την αποφύγεις; Τζιαι πως ξέρουμεν ότι οι "καταγγελίες" εν ειλικρινείς τζιαι εν κρύφκουν αλλότρια κίνητρα, όπως τα οικονομικά οφέλη; Εν γνωστόν εξάλλου ότι ειδικά στες Η.Π.Α. οι αγωγές τούτου του είδους παν σύννεφον, τζιαι μεγάλο μέρος τους εν ψέματα ή υπερβολές, τα οποία πολλοί αναγκάζουνται να λύσουν εξωδικαστικά, καθαρά για να αποφύγουν το τεράστιον κόστος που την δημοσιότηταν τους.
Εννά μου πείτε, ορισμένα πράματα εν "κοινής λογικής". Θα εσυμφωνούσα αν υπήρχεν τούτον το πράμαν επί της ουσίας. Σε έναν κόσμον πάντως που έκαμεν best seller βιβλία όπως το "50 αποχρώσεις του γκρίζου", αλλά στέλλει αθρώπους στο δικαστήριον για έναν απλόν λεκτικόν σεξουαλικόν υπονοούμενον, δύσκολα εννά την εύρεις.
Ώσπου να εύρουμεν κοινή λογικήν, ανάμεσα σε άλλα τζιαι στο θέμαν της σεξουαλικής παρενόχλησης, stay cool and keep rocking!

Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018

Το μη χείρον...


Εκόντεψεν η πρώτη Κυριακή των εκλογών τζιαι νομίζω εν η πρώτη φορά που νιώθω τόσον "χωρίς επιλογήν". Καλάν το 2013, εψήφισα τον Νίκαρον με μισήν καρκιάν, την στιγμήν που ιδεολογικά είμαι ξεκάθαρα εντελώς αλλού, διότι είχα μιαν ελπίδαν ότι εννά φανεί συνεπής στην υπερβατικήν τζιαι ορθολογιστικήν στάσην του στο δημοψήφισμαν του 2004. Όπως εφάνηκεν στην πορείαν, τζιαι παρά κάποια σημαντικά κατορθώματα της διακυβέρνησης του (έξοδος που το μνημόνιο, μείωση στρατιωτικής θητείας, υπερψήφιση του ΓΕ.Σ.Υ.), ή το γεγονός ότι για πρώτη φοράν στα χρονικά η Τουρκία έφτασεν ως το τραπέζιν του διαλόγου για θέματα ασφάλειας/ εγγυήσεων, ο Αναστασιάδης έπραξεν όπως οι προκάτοχοι του, τζιαι έβαλεν τα πολιτικά του συμφέροντα πάνω που το συμφέρον του τόπου. Τούτον εν το δικό μου συμπέρασμαν τόσον που την καταγραφήν των γεγονότων όσων τζιαι την κατά τζιαιρούς συμπεριφοράν του, προεξαρχόντων των τσιόφτων περί "οπαδών της όποιας λύσης", το οποίον - ειρωνικά - εν ατάκα τζιαι προμετωπίδα των "αρχόντων της απόρριψης", τόσον στα κόμματα όσον τζιαι στα ΜΜΕ.
Που την άλλην, το ΑΚΕΛ, το οποίον όσον αφορά στο κυπριακόν εστάθηκεν στον "πούντον" του που λέμεν, τζιαι εκράτησεν μιαν γραμμήν συμπόρευσης με τον πρόεδρον, περιορίζοντας την αντιπολίτευσην στα εσωτερικά ζητήματα, αποφάσισεν να κατεβάσει έναν υποψήφιον ο οποίος δεν θεωρώ ότι ήταν η καλλίττερη επιλογή. Θα εμπορούσεν κάλλιστα να επιλέξει τον ίδιον τον γενικόν του γραμματέαν, ο οποίος χαίρει εκτίμησης τζιαι εκτός του ΑΚΕΛ, ιδιαίτερα εντός της "επανενωτικής" συνοπαρτζιάς, τζιαι δεν θα ετίθετουν τζιαι θέμαν συσπείρωσης του κόμματος. Απλά πράματα. Ο Σταύρος Μαλάς εν συμπαθέστατος, εν φεντεραλιστής, εν εποικοδομητικός, αλλά ΔΕΝ είναι - κατ' εμέναν - ηγέτης. Εν τεχνοκράτης. Πιο ταιρκαστός ρόλος για έτσι άθρωπον εν ο συμβουλευτικός τζιαι ο υποστηρικτικός, όχι ο ηγετικός. Μπορεί εντέχνως ορισμένοι να παρουσιάζουν την υποψηφιότηταν του ως αντίστοιχην του Γιώργου Βασιλείου, αλλά φοούμαι ότι εν διαθέτει πολλά στοιχεία του μέντορα του, όπως η διεθνής εμπειρία αλλά τζιαι η "στόφα του πολιτικού ηγέτη".
Τέσπα, επειδή εγώ όταν ψηφίζω γνώμονας μου εν το καρκίνωμαν που ονομάζεται κυπριακόν, σκοπεύω για πρώτη φοράν να στηρίξω υποψήφιον που υποστηρίζει το ΑΚΕΛ, όχι γιατί τον θεωρώ τον καλλίττερον, αλλά επειδή θέλω αφενός να επιβραβεύσω την συμπεριφοράν τζιαι την υπεύθυνην στάσην του στο κυπριακόν, τζιαι αφετέρου να στείλω μήνυμαν στον Νίκαρον ότι η συμπεριφορά που επέδειξεν την τελευταίαν περίοδον μετά την κορύφωσην τζιαι την αποτυχίαν των διαπραγματεύσεων ήταν απαράδεκτη τζιαι πρέπει να του στοιχίσει. Εννοείται ότι εφόσον ο Μαλάς περάσει δεύτερον γύρον με τον Αναστασιάδην, εννά στηρίξω ξανά Μαλάν, ασχέτως αν, όπως εν αναμενόμενον, προσπαθήσει να προσεταιριστεί τους απορριπτικούς. Ανάλογην συμπεριφοράν αναμένω τζιαι που τον Αναστασιάδην εξάλλου, τζιαι θεωρείται "φυσιολογικόν", παρά τες τάσεις εμετού που μου προκαλεί προσωπικά. Θα είναι αρκετόν για μέναν αν οι απορριπτικοί μείνουν εκτός δεύτερου γύρου για τρίτη συνεχόμενην εκλογική διαδικασία. Το μη χείρον βέλτιστον που λαλεί τζιαι ο τίτλος.
Το θέμαν είναι τι θα συμβεί αν αντί του Μαλά περάσει ο Παπαδόπουλος. Εσχάτως διάφοροι, ακόμα τζιαι εντός της "επανενωτικής" συνοπαρτζιάς, επροσπαθήσαν, είτε μέσα στην οργήν τους για την μεταμόρφωσην Αναστασιάδη, είτε τεχνηέντως, να υποβάλουν ότι παρά Αναστασιάδης, καλλίττερα Παπαδόπουλος. Εν ξέρω σε τι παράλληλην πραματικότηταν ζουν τούτα τα άτομα, αλλά ενδεχόμενη αναρρίχηση του Νικόλα Παπαδόπουλου στον προεδρικόν θώκον είναι παρασάγγας το πιο δυσμενές σενάριον για όσους που μας έχουν έστω μισόν γραμμάριον ελπίδας για κατάληξην σε συμφωνίαν στο κυπριακόν πριν την "δευτέραν παρουσίαν". Μπορεί ο Αναστασιάδης να απογοήτευσεν, αλλά κατά βάσην παραμένει υποστηρικτής του παρόντος πλαισίου, το οποίον είναι αποδεδειγμένα το μόνον που μπορεί να οδηγήσει κάπου. Οπότε δεν ξέρω πραγματικά τι εννά κάμω αν δεν περάσει ο Μαλάς. Αν δω λόγω χάρην ότι ο Παπαδόπουλος ευνοείται με την αποχήν σε σημείον να κινδυνεύουμεν να εκλεγεί, προσωπικά θα έρτω σε πολλά δύσκολην θέσην. Ας ελπίσουμεν ότι έθθα συμβεί τούτον.
Ώσπου να μπορώ να επιλέξω κάτι πιο καλόν που το μη χείρον, stay cool and keep rocking!